ImInIn's profile][ ::::: หมูไม้ ::::: ][PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
][ ::::: หมูไม้ ::::: ][CuLL oUt dA WeAK..NuRtuRe dA StRoNg January 27 ของที่เป็นของเรา..ก้อจะเป็นของของเราสืบเนื่องมาจากไม่ได้อัพสเปซมานานมาก
เลยมีข้อความเตือนให้เข้ามาอัพหน่อย
จาได้มีคนเข้ามาดู 55+
สำหรับอิ่ม..
เวลามีความสุข..คงไม่ค่อยมีคนเห็นว่ามาอัพบลอกเท่าไหร่
เราก้อจาเงียบๆหายไปแบบที่ผ่านมา
แต่ทำไมเวลามีความทุกข์เมื่อไหร่..จำต้องหาที่ระบายทุกทีสิน่า..อิอิ
หลายๆคนจึงไม่แปลกใจ..ไมหว่า..เรื่องที่เรามาอัพมักจาเป็นเรื่องเส้าๆเสมอ
ก้อเรามาอัพทุกทีที่เส้านี่หว่า..หุหุ
เหมือนวันนี้ป่ะ..อิอิ
ก้อเส้านะ
เพิ่งทะเลาะกะใครคนนึง..ที่..สำคัญกะเรามากที่สุดมา
เมื่อวานถึงกะร้องไห้..คิดว่า..ไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้ซ้ำๆอีกแล้ววะ
เรื่องความคาดหวังเดิมๆ..ที่มีบางคนมาทำให้ผิดหวัง และน้อยใจ
แต่แล้วทุกอย่างก้อผ่านไป..
ไม่ใช่เพราะใคร..แต่เพราะเราเองแหล่ะที่ปลงได้..เช่นเดิม
ของที่เป็นของของเรามันจาเปนของเรา ไม่ว่านานแค่ไหน
แต่ถ้ามันไม่ใช่ของเรา ต่อให้วิ่งตามไปขนาดไหน มันก้อไม่มีทางกลับมาหาเรา
ปลง..ปลง..ปลง
ควมรักก้อเปนงี้แหล่ะ..มีทุกข์..มีเส้า..และมีสุขอยู่ใกล้ๆกันเสมอ
เมื่อวานสุข..วันนี้อาจทุกข์ก้อได้
ปล.เซงเรื่องงาน ยังไม่เท่าเรื่องรักเลยหว่ะเพื่อน 55+
เซงเป็ด
แต่ชีวิตต้องเดินต่อไปหล่ะ..ไม่มีใครหยุดมันได้หรอก
สัตว์โลกย่อมเปนไปตามกรรม..เนาะ December 15 ความสุข..ความทุกข์ความสุข..ความทุกข์
จิง-จิงแล้วอยู่ใกล้กันมากเหมือนกันนะ
ในเวลาที่คนเรามีความสุข..ก้ออย่าลืมว่าความทุกข์กำลังจะตามมาในอีกไม่นาน
ไม่รุว่า..คนเราควรที่จะเลือกมีความสุขหรือความทุกข์ก่อนดี
ถ้ามันเลือกได้อ่ะนะ
บางคนบอกว่า..ทุกข์ก่อนดิ..จาได้รุว่าสุขเปนยังไง
แต่บางคนก้อบอกว่า..ถ้าเลือกได้ใครจาอยากทุกข์หล่ะ แต่มันก้อเลี่ยงไม่ได้นี่นา
เพราะของสองสิ่ง..ไม่สิ..จริงๆแล้วทุกสิ่งในโลก..ย่อมเกิดมาคู่กันและมีสองด้านเสมอ
วันนี้เรากำลังมีความสุข..
ใครจะรุว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น..
ดังนั้น..เราจึงคิดมาตลอดว่า เราจะทำทุกวันให้ดีที่สุด
เพื่อตัวเราเอง เพื่อตัวเค้า และเพื่อเราทั้งสองคน
พล่ามไปพล่ามมาก้อเราเองแหล่ะที่เลือกทาง
และก้อเราเองแหล่ะที่ทำให้ทุกอย่างมันเปนไป
บางที..ความเชื่อมั่น..จะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น
เค้าเคยบอกว่า..ไม่ว่าจะคำพูดหรืออะไรก้อตามไม่สำคัญเท่าสิ่งที่อยู่ในใจหรอก
เราแค่ต้องอาศัยความเชื่อมั่น..ทั้งนี้ทั้งนั้นก้อคือความมั่นใจในตัวเองด้วย..จิงป่ะ
แต่จาว่าไป..ก้อความมั่นใจในตัวเองเนี่ยแหล่ะ..ที่เราตามหามันมานานแสนนาน
โดยเฉพาะในสนามความรัก..ไม่รุดี..อาจเปนเพราะเราไม่เคยชนะใครเลยจิง-จิง
ถ้าชีวิตต้องแข่งขัน..ในเรื่องรัก..เราก้อแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มแระ
เราไม่เคยมั่นใจ..รุสึกว่าตัวเองไม่เคยโชคดีในเรื่องนี้เลยซักที
เราเลือกที่จะเสียสละ..ยอมให้..เสมอมา
ความรักที่ต้องเสียสละให้เพื่อน..เสียสละให้คนอื่นๆ..ที่สำคัญที่สุดคือเสียสละเพื่อคนที่เรารัก
ถ้าผู้ที่เสียสละคือผู้ให้ และถ้าการให้คือสิ่งที่ดี..บางทีเราก้ออดคิดไม่ได้..และนี่คือสิ่งที่ผู้ให้ควรได้รับ จิงหรือ?
ว่าแต่ถ้าเลือกที่จะให้แล้ว..ก้ออย่าไปหวังว่าจะต้องได้อะไรตอบแทน
พุทธศาสนาสอนแค่ให้เราเปนผู้ให้..แต่ไม่ได้สอนให้เราคาดหวังว่าจะได้รับ
แต่ตราบใดที่มีรัก..ย่อมมีหวังหนิ 55+
และนั่นคงเปนเหตุผลที่เราไม่เคยมั่นใจ..ทั้งที่อยากมั่นใจ
นี่เรา..คงดีไม่พอสำหรับใคร-ใคร ใช่มั้ย??
ถ้ามีความมั่นใจก้อคงดี..
การมีความรักย่อมดี..
แต่เราควรจะทำอย่างไรดี..เฮ้อ
มั่นใจในความรุสึกของเรา..ไม่ยาก..เพราะเรารุ
แต่มั่นใจในความรุสึกของเค้า..มันยาก..เพราะเราไม่เคยรุ..และเค้าไม่เคยบอก
บางทีเราก้อแอบรุสึกนะ..ว่าเค้าก้อคงรักเราอยู่เหมือนกัน
แต่ไม่รุว่ามันจะมากพอ..ให้เค้าทำอะไรเพื่อเราบ้างรึเปล่า
ตอนนี้เราท้อมากแระ..แต่ขาของเราก้อยังไม่พร้อมที่จะก้าวออกไป
จะว่าไป..ไม่ยอมก้าวไปไหนมา 2 ปีแระ..เร็วเหมือนกันเนอะ
2 ปีที่เรายังอยู่..เพื่อรอคอยบางวันที่เราจะมีความสุข
2 ปีที่เรายังอยู่..เพื่อเฝ้าดูคนที่เรารักอย่างมีความสุข
2 ปีที่เรายังอยู่..ด้วยความหวังว่าซักวัน..เค้าจะรักเรา..แค่ซักครึ่งใจ..ก้อพอ
นี่เราก้อทำเพื่อตัวเองนี่หว่า..เริ่มสับสนแระ
หรือว่าที่ผ่านมา..เราเลือกที่จะให้ เพื่อเปนผู้รับเสมอมา
หรือจิงๆแล้วทุกคนก้อทำเพื่อตัวเอง 55+
ไม่รุอ่ะ..ไม่ว่าจะเปนผู้ให้ หรือผู้รับ
สิ่งที่สำคัญกว่านั้น..คือ..การมีความรัก..และเราได้เรียนรู้ที่จะรักใครไปหมดใจแล้ว
ไปหล่ะ อยากเที่ยว แต่เค้างดขายเหล้ากัน เหอๆๆ 2 อาทิดแหน่ะ
คิดถึงเพื่อน-เพื่อนหว่ะ Let's go to HANG OUT!!
เหล้าไช่ทางออกปัญหา..แต่ทำให้ลืมปัญหาได้..เพราะเมา 555+
จิงๆตอนเริ่มเขียน..เรากำลังเส้านะ..แต่พอเขียนไปเขียนมา..เราก้อยังมีความสุขอยู่นะ
เราว่า..เรามีความสุข..โดยที่ความสุขของเรา เกิดจากตัวเราเอง
และความสุขเกิดจากเรา..อยู่ที่เรา..ไม่ใช่ใคร
เห็นป่ะ..ว่าความสุขกะความทุกข์..อยู่ห่างกันนิดเดียวเอง November 26 อยากถอดปลั๊ก..สับ switch ชีวิตซักพักคนเราทุกคน..น่าจะเคยมีซักครั้งในชีวิตนะ ที่รุสึกอยากหนีไปไกล-ไกล จากสังคม จากความจำเจ จากสิ่งต่างๆที่ทำให้เราไม่สบายใจ
ถ้าจะบอกว่าตอนนี้เรากำลังเป็นแบบนั้น..จะมีใครเชื่อมั้ย
คนรอบตัวเราอาจรุสึกว่า..เหมือน..เรามีความสุขในชีวิต
เรายังยิ้ม เรายังหัวเราะ และยังไปเที่ยวเล่นสนุกสนาน
มีใครหลายคนบอกว่า..อยากเกิดเป็นเราบ้าง..และเราเคยภาคภูมิใจ
แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปหมดแระ..
เพราะไม่เคยมีใครเห็น..มุมที่เราแย่ เราเส้า เราหมดกำลังใจ
แม้กระทั่งตัวเรายังต้องคอยบอกตัวเราอยู่ทุกวัน..ว่าแล้วมันจาผ่านไป
------------------------------------------------------------
พอมาถึงตอนนี้ก้อนะ..บอกตามตรงว่าเรากำลังรุสึก แย่-แย่.. อยากหายไป อยากไร้ตัวตน
ถ้าชีวิตคนเรา ตัดความรับผิดชอบออกไปได้..เราก้อคงทำสิ่งเหล่านั้นอย่างไม่ลังเล
อยู่ๆก้อหายไป ไม่มีข่าวคราว ไม่ไปทำงาน ไม่ต้องไปเจอใครที่ไม่อยากเจอ
ตอนนี้เรารุสึกยังไงรุป่ะ..อยากอยู่คนเดียวซักพัก
อยากไปที่ไกล-ไกล ไม่มีใครมาวอแว ไม่มีเสียงบ่น ไม่มีเสียงซุบซิบนินทา ไม่ต้องคิดอะไรมาก ไม่ต้องโดนเปรียบเทียบกับใคร ไม่ต้องกดดันใดๆ
เราอยากจะทำแต่สิ่งที่เราอยากจะทำ..คิดแบบเด็กๆอีกแระเนอะ..เรานี่
ว่าง่าย-ง่าย ก้ออยากตัดขาดจากโลกภายนอกนั่นแหล่ะ..
รุสึกว่า..ความเหนื่อย..ความล้า..กำลังมากขึ้นทุกที
บางครั้งเราพยายามมองโลกในแง่ดีเท่าไหร่..เรากลับพบว่าโลกแห่งความจริงช่างโหดร้าย
บางครั้งเราพยายามฝืนยิ้มมากเท่าไหร่..น้ำตากลับยิ่งไหลมากขึ้นทุกที
เหนื่อย...เหนื่อย...และเหนื่อยมากจิง-จิง
ทุก-ทุกวันกับสิ่งซึ่งไม่เคยเป็นตัวเอง..เพียงเพื่อจะได้เข้ากับคนอื่นได้
ทุก-ทุกวันที่นับวันความรุสึกมั่นใจในตัวเอง..ยิ่งลดลง
ทุก-ทุกวันที่นับวันเรายิ่งรุสึกว่าตัวเราไร้ค่า..ในสายตาของตัวเอง
ทุก-ทุกวันที่พยายามทำสิ่งที่ดีเพื่อคนอื่น..แต่สิ่งเหล่านั้นคงส่งไปไม่ถึง..จึงถูกละเลย..นับวันยิ่งหมดกำลังใจ
อยากหนีไปไกล-ไกลซักพัก..อย่างน้อยก้อได้กลับมาฟื้นฟูสภาพจิตใจตัวเองซักที
----------------------------------------------------------------------
เคยคิดจาทำตัวแย่-แย่..เพื่อความสะใจในชีวิตนะ
แต่ทำได้ซักพัก..คำตอบก้อคือ..มันไม่ใช่ตัวเราหรอก..ยิ่งทำยิ่งเหนื่อยเปล่า
เสียเงิน..เสียสุขภาพ..สุดท้ายก้อยังคงเสียใจ
นี่เราเป็นเอามากนะนี่..เฮ้อ
รุสึกแย่จัง..อยากระบายให้ใครซักคนที่เข้าใจฟัง..อยากได้ความเห็น..คำปลอบใจ..หรือแม้แต่กำลังใจซักเล็กน้อย..
บางที..คำพูดของคนบางคน..ในบางเวลา..อาจไม่มากนัก..แต่ก้อสร้างกำลังใจได้..จิงจัง
น่าจะมีใครซักคนที่อยู่เพื่อเรา เปนกำลังใจให้เราบ้างเนอะ..อย่างน้อยก้อในช่วงเวลานี้
หมูไม้..กับอีกวันที่คำว่า..ความสุข..สะกดยากเหลือเกิน
November 18 ..รักไม่ได้..เพลง รักไม่ได้ Groove Riders อัลบั้ม The Lift เดอะลิฟท์ ชอบอ่ะ..เพราะเพลงมันไม่มีเหตุผลดี 555
รักไม่ได้..แต่จากเนื้อเพลงก้อจารุว่า..ไม่ใช่ไม่รัก..เพียงแค่มันรักไม่ได้..ก้อแค่นั้น
จากเหตุผลต่าง-ต่างกันไป ของแต่ละคน..ดีที่เพลงไม่ชี้นำเหตุผลอ่ะนะ
โดนอย่างแรง..เรื้อนอ่ะ
เนื้อเพลง : รักไม่ได้ ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ถึงไม่ลืมเธอ มีเธอในใจฉันเสมอไม่เข้าใจ อยากกอดเธอเอาไว้ สักเท่าไร แต่หัวใจ ฉันก็รู้ดี จูบเธอได้ในฝัน เท่านี้ แค่นี้ เพียงข้างในใจ * รักไม่ได้ บอกกับตัวเอง หัวใจตัวเอง ต้องห้ามตัวเอง บอกมันอย่าหวั่นไหว รักเขาไม่ได้ เขาดียังไง ชอบเขาเท่าไหร่ก็ต้องหยุดไว้เอง เป็นบททดสอบของเบื้องบน ให้ค้นหาหัวใจ ส่งมาให้ตัวฉันข้ามไป อยากจะลองใจฉันหรือเปล่า จะได้รู้ว่ารัก ลึกแค่ไหน ให้เห็นเงา สะท้อนหัวใจ เก็บเธอไว้แค่ฝัน ได้ไหม เพราะหัวใจฉันก็เสียดาย *,* November 02 TiMe CHaNGe..ThINGs R DiFFeReNtเวลาเปลี่ยน..ทุกสิ่งบนโลกย่อมเปลี่ยนแปลงตาม
ฟ้ากำหนดให้สิ่งมีชีวิตบนโลกมีความสามารถในการเรียนรู้และปรับตัว
มนุษย์..ก้อเปนสัตว์โลกชนิดหนึ่ง
และที่สำคัญ..ตัวเราเองก้อเป็นมนุษย์
เมื่ออะไรมันเปลี่ยนแปลงไปแล้ว..เราก้อควรจะเปลี่ยนแปลงไปด้วยเช่นกาน
แต่ในแง่ไหน ยังไม่รุอ่ะ
แต่รุว่าต้องดีขึ้น ดีขึ้น ดีขึ้นเป็นลำดับ (รึเปล่าหว่า??)
ช่วงนี้..เปนช่วงเวลาของการพักผ่อน
สงบศึกกับการเที่ยวซักพัก..เก็บตัวก่อนจาลุยกานใหม่
เมื่อร่างกายเริ่มฟ้องว่า มันไม่ไหวที่จาให้เราใช้งานอีกต่อไป
ร่างกายเรามันต่อต้านหัวใจของเราหง่ะ
ก้อเลย..เงียบ-เงียบ-เหงา-เหงา พอสมควร
เนื่องจากหลายสัปดาห์ก่อน กด หนักไปหน่อย หุหุ
ทำอะไรตามใจคือไทยแท้
ก้อเราคนไทยนี่หว่า..
55 บลอกนี้ไม่มีอะไร..อยากอัพ..ก้อเลยอัพ
ทำอะไรตามใจคือไทยแท้งัย..อิอิ
ไปหัว~หิน..อีกรอบ..กลับมาเจอกานใหม่
October 18 บางสถานที่..บางเวลา..กับใครบางคนบางสถานที่
บางเวลา..
กับใคร..บางคน
วันนี้เรากะพี่-พี่อีก 3 คนไป survey สถานที่จัดเลี้ยงในวันปีใหม่กัน
ไปกันมาหลายที่ เราเชื่อว่าแต่ละคนก้อมีความชอบ..ความประทับใจที่ต่างกันออกไป
สำหรับเรา..มันก้อแปลกๆหว่ะ
เกิดมาไม่เคยเปนแม่งาน หรือคนจัดการอะไรจิงจังซักที
เพราะเราเคยมีความเชื่ออย่างนึงว่า
คนจัดงาน หรือคนที่เปนแม่งานอะนะ
ถ้าทำดีก้อเท่าทุน..ทำแล้วแย่ก้อโดนว่าโดนเม้าท์ต่างๆนานา
และบังเอิญ..เราไม่ใช่คนยอมรับความจริงในเรื่องแบบนี้เท่าไหร่555
ก้อสำหรับเรา..เราก้อทำเต็มที่แล้วนี่นา
ใครไม่มาเป็นพวกเรา..ก้อคงไม่รุหรอก จิงปะ
เพราะงั้นเราจึงไม่ค่อยชอบคอมเม้นท์งานของใครๆให้เสียหาย
เพราะเราว่าสไตล์ใครก้อสไตล์มัน
ไลฟ์สไตล์ของคนเรามันต่างกันหน่ะ..จิงมะ
แต่นั่นก้อทำให้เราไม่เคยได้รับความรุสึก..ภาคภูมิใจ..
จากความสำเร็จ จากคำชื่นชมของคนอื่น จิงจังซักที
เพราะเราไม่เคยแม้แต่คิดอยากจาทำ..ด้วยซ้ำไป
แต่มาวันนี้..ด้วยภาระหน้าที่
ด้วยความรับผิดชอบ
ด้วยอะไรอีกมากมาย
ทำให้เราต้องผันตัวเองเข้ามาอยู่ในทีม
และเมื่อสถานการณ์มันเปนไปละ..เราก้อเลยต้องลองดูซักตั้งนึง หุหุ
เข้าเรื่องซะที..หลังจากอ้อมไปอ้อมมาซะนาน
เราเคยได้ยินคนพูดถึงร้านอาหารร้านนี้มานานมากแระ
เชื่อมะ..เรารุสึกคุ้นเคยกับร้านนี้อย่างประหลาด
เพียงเพราะเราได้ยินชื่อมันบ่อยมาก..จนชิน
และคิดเอาไว้ว่าวันนึงต้องไปดูให้ได้
สถานที่บางที่ ที่เรารุว่าใครคนนึงเคยอยู่ที่นั่น
ใครคนนึงชอบที่นั่น และใครคนนั้นพูดถึงที่ที่นั้นให้ฟังอยู่บ่อยๆ
ทั้งที่เราเองก้อไม่เคยมีตัวตนอยู่ในที่แห่งนั้น ณ เวลานั้น
โดยที่คนเล่าเองก้อไม่เคยรุ
โดยที่เจ้าของร้านเค้าไม่จำเป็นต้องโปรโมตร้านตัวเองเลยด้วยซ้ำ
555
เราก้อพาตัวเองไปถึงที่นั่นได้โดยไม่ลังเล
มันเป็นร้านอาหารเล็กๆ ที่ไม่มีแม้แต่ชื่อร้านหน้าปากซอย
มันเป็นร้านอาหารเล็กๆที่เราเชื่อว่าใครไปเห็นก้อจะรุสึกอบอุ่น
และมันเป็นร้านอาหารเล็กๆที่ทำให้เราเชื่อว่าเราทุกคนมีอดีต
เราตอบคำถามในใจตัวเองได้ในทันทีที่มาถึง
ว่าทำไมเค้าถึงชอบ..และทำไมเราถึงรุสึกผูกพัน
แค่ชื่อร้านก้อไม่ธรรมดา
การตกแต่งร้านยิ่งไม่ธรรมดา
แถมข้อความที่ทางร้านสื่อเอาไว้..ยิ่งอ่านยิ่งประทับใจ
ร้านนั้น..อาจไม่ได้สร้างความประทับใจใดๆแก่คนอื่นๆที่เหลือในที่นั้น
แต่อย่างที่บอกหล่ะไลฟ์สไตล์คนเรามันต่างกานหนิ อิอิ เราอาจเก็บความประทับใจเอาไว้..โดยไม่ได้บอกใครๆ
ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับความรุสึกของเราบ้างทันทีที่ก้าวออกมาจากร้านๆนั้น
เราเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รุตัว
รุสึกในใจว่าวันนี้มันช่างคุ้มค่าจิงจิง
และสัญญากับตัวเองว่า..อีกไม่นาน..เราจะพาตัวเองไปยังที่แห่งนั้น..อีกครั้ง
การที่คนเราเผลอยิ้มออกมากับเรื่องบางเรื่อง
มันแปลว่าเรากำลังมีความสุขรึเปล่า
มันแปลว่าเรากำลังดีขึ้นเรื่อยๆใช่มั้ย
หรือมันแปลว่าความทรงจำจะยังคงสวยงามไม่ว่าวันไหน
อยากขอบคุณอดีตที่มีอยู่จิง
ปัจจุบันที่กำลังจะกลายเป็นอดีต..เมื่อเวลาผ่านไป
และอนาคต..ซึ่งหมายถึงอดีตและปัจจุบันที่ยังมาไม่ถึง (งงๆมะ แต่เราเข้าใจ 555)
อัพไปก้ออมยิ้มไป..นี่ตัวชั้นเป็นอะไรไปนี่
 October 10 ก้อแค่ อกหัก..ก้อแค่..อกหัก
หลายคนที่ผ่านความรุสึก down ตอนเลิกกะแฟนมาได้แล้ว ก้อมองว่ามันก้อแค่..อกหัก แหล่ะวะ
แต่ถ้าถามถึงตอนที่อยู่ในภาวะนั้น มันก้อนะ กรูตั้งอกหักแหน่ะ ใครไม่มาเจอกะตัวเองไม่รุหรอก
สำหรับเราตอนนี้
เราขอใช้คำว่า ก้อแค่..อกหัก แระกานนะ
เจ็บจี๊ดๆที่ใจนิดหน่อย เวลานึกถึง
ทำให้เรายังพอใช้เตือนตัวเองได้ว่า..ตอนนี้เรายังมีลมหายใจอยู่หว่ะ
พอเราโตขึ้น..
ทำไมน้า??เรื่องความรักไม่เห็นจาง่ายเลยแฮะ
การที่คน 2 คนจะรักกัน กลายเป็นเรื่องใหญ่ เรื่องยาก ต่างจากตอนเด็กๆมาก
ที่เจอกานแปบเดียว ชอบกัน ถูกใจกัน ก้อเป็นแฟนกันซะแระ
pattern ของความรักมีซ้ำๆ แต่รายละเอียดต่างกัน
วันก่อนไปกินข้าวกะเพื่อนๆแก๊งหนึ่ง
ไม่ใหญ่มาก แต่เปนผู้หญิงล้วน
และทุกคนในที่นั้น แทบจาเรียกได้ว่า เปนเพื่อนของชีวิตเลยม้างงง อิอิ
ก้อ..รุจักกันมาทั้งชีวิตจิงจิงนี่หว่า
ทุกคนมีเรื่องราวความรักที่หลากหลาย มีทั้งความสุข และแน่นอนความทุกข์เต็มรูปแบบ
และทุกครั้งที่เราได้คุยกะเพื่อนๆ หรือใครๆเรื่องความรัก
เราจะรุสึกได้ว่านี่เราโตแล้วนี่หว่า
เรื่องงาน เรื่องความรัก ถูกเข้ามาแทนที่เรื่องสัพเพเหระสมัยยังเด็ก
ก้อปลอบกันไป แลกเปลี่ยนมุมมอง เสนอแนวคิดกานไป
และวันนั้น..ก้อผ่านไป ด้วยความประทับใจ..ที่เราเชื่อว่าต่างกันออกไป
และในวันนี้..เรื่องราวความรักของเพื่อนคนนึง
ทำให้เราต้องนึกถึงเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาของตัวเอง
เผอิญว่า..เพื่อนเรารุว่าแฟนเค้าไปมีคนอื่น
เค้าโทรมาหาเรา ด้วยน้ำเสียงที่ไม่สู้ดีนัก บอกกะเราว่าไม่ได้นอนทั้งคืน
ที่สำคัญเค้าบอกว่า..เค้าเข้าใจแล้วกับสิ่งที่เราเคยบอก
เมื่อคราวอกหักครั้งก่อน
เราเคยบอกเค้าว่า..เราไม่รุว่า จาอยู่ต่อไปได้ยังไง
เมื่อในวันนี้ อีกครึ่งหนึ่งของชีวิตเรามันหายไป..แล้ว
ในวันนั้น..เราเจ็บหนัก
เฝ้าเตือนตัวเองว่า..ต่อไปจะไม่รักใครมากขนาดนั้นอีก
เราเข้าใจความรุสึกของเพื่อนเราดี
ไม่รุดิ..พอพูดถึง ความทรงจำครั้งนั้น ยังเปนรอยลึกอยู่กระทั่งในวันนี้
แม้เรื่องราวมันจาผ่านมาหลายปีแล้ว
แต่ในครั้งนั้น มันก้อทำให้เราโตขึ้นมาก เข้าใจอะไรๆรอบตัวได้ดีขึ้น
และเมื่อเวลาผ่านไป
เราก้อยังสามารถมีชีวิตใหม่ กะอะไรใหม่ๆ กะคนใหม่ๆได้เหมือนเดิม
เราพบว่า..หัวใจดวงเดิม ยังพร้อมรับคนใหม่ๆได้เสมอ เมื่อถึงเวลา...
ที่เราพบยิ่งไปกว่านั้นก้อคือ
หลังจากเหตุการณ์นั้น ..เราจะโตขึ้น..เข้าใจอะไรๆได้ง่ายขึ้น
สิ่งเดียวที่เราอยากบอกเพื่อนคนนั้นคือ..หายใจเข้าลึกๆ แล้วมันจาผ่านไป
ไม่มีใครอยู่ไม่ได้หรอก..เชื่อเหอะ
ก้อแค่คนคนนึง..ก้อแค่ความรัก..และก้อแค่อกหัก
ถึงแม้ว่าเราจะเคยเจ็บปวดกะความรักแบบหนักๆมาแล้วหลายครั้ง
แต่เราก้อยังเชื่อว่า..ความรักเป็นสิ่งสวยงามนะ
เพราะความรักไม่ได้ทำร้ายเรา..คนรักของเราต่างหากที่ทำ
ขอบคุณอดีต..ที่ทำให้เรามีปัจจุบันที่ดีขึ้น..และอนาคตที่ดียิ่งกว่า
ปล.ตอนนี้เรามีปัญหาเรื่องงานมาแทนที่แระ
และที่สำคัญเรายังไม่แตกฉานในเรื่องนี้เท่าใดนัก
ต้องการคนมาช่วยเหลือ ด่วนนน!!! 555
เหนื่อย และเบื่อมากจิง-จิง
|
|
|||||
|
|
